۱۳۹۹ دی ۱۰, چهارشنبه

شعر کوتاه

 

آه، ای فرشته سیاه داس بدست

ساعتی دست بکش از تعقیب

شاید تو هم خسته ای

به فنجانی چای دعوتی







مجید پرست تاش زمستان93

شعر کوتاه


چه شادمانه گل کردند

شمعدانی های کنار راه پله

افسوس هرگز ندانستند

بهار 

تنها با لبخند گلهای چرمی یک کفش سایز۲۶

پایش به این خانه باز شد



مجید پرست تاش ۶فروردین۹۲

۱۳۹۹ دی ۷, یکشنبه

شعر کوتاه

 



نمی دانم !

گالیله از کدام راه به نتیجه رسید

اما

اینکه من از هر طرف می روم

باز به تو می رسم

یعنی زمین گرد است







مجید پرست تاش 1394

شعر کوتاه

 


چه فرق می کند

پنج سالگی

یا همین چند سالگی

هنوز هم کافیست

دستی را رها کنم تا گم شوم




مجید پرست تاش 1395

شعر کوتاه


به دست خالیت بخشید گرما

در این سرمای اجباری

جیب خالی من


«تقدیم به دخترک جیب بر ایستگاه مترو»

مجید پرست تاش بهمن96

۱۳۹۹ آبان ۱۸, یکشنبه

روز پرتقالی

 

                                   
مرد میانسال و کهنه پوش گاری پرتقال هایش را به کنار کوچه کشید و به بهانه خرید سیگار با  آزاد کچل _بقال قدیمی محل_ که عشق شعر هم هست گرم صحبت شد. لحظاتی بعد صدای شعر خوانی مرد کهنه پوش توجهم راجلب کرد، خودم را از صف نانوایی جدا کردم وبه صدا نزدیکتر شدم. مرد پرتقالی داشت اشعار رزم رستم وسهرابِ شاهنامه را از حافظه، مسلط و روان برای آزادکچل می خواند. ده دقیقه تمام ادامه داد بی هیچ تپق زدنی، گویی کل شاهنامه را در حافظه داشت. با روشن کردن سیگار دوم گرم توضیح و تفسیر برخی ابیات شد و حتی مقایسه آنها با برخی آیات و روایات که ناگهان  اخترخانم عجوزه ی فضول محل با کاسه ای در دست به قصد خرید کشک وارد بقالی آزادکچل شد و اینگونه بزم تمام شد.

در آن لحظه تنها کاری که از دستم بر آمد این بود که نوبتم را به نفر جلویی بسپارم و از صف خارج شوم، مرد پرتقالی کهنه پوش را سر تا به پا، یک دل سیر سیاحت کنم، تا تصویرش برای همیشه در خاطرم بماند. پنج کیلو هم از پرتقالهای شهسواری او خریدم بدون آنکه هیچ چانه ای بزنم.


28آذر91
خیابان طیب

آپدیت


یکی از خصوصیات کودک نو پا، کنجکاوی برای کشف محیط پیرامون است. این امر برایش محقق نمی شود مگر با لمس کردن بوسیله دستانش و فرو بردن هر چیزی در دهانش، گویی دست و دهان پورت ورودی دیتاهای اطراف ماست برای آپدیت شدن. کودک انسان بقدری در این امر مصمم است که هیچ چیز نمی تواند مانعش شود.
نکن، نرو، بپا نیوفتی، دست نزن جیزه، بشین بچه، دهنت نسوزه، قورتش نده، داد، فریاد، اخم، تشر و هیچ کلمه دیگری باعث توقف این موجود هوشمندِ در حال آپدیت نخواهد شد، حتی اگر به قیمت صدمه و آسیب دیدگی اش باشد. این خصلت از پر قنداق نهادینه شده است در ذات انسان.
اما از یک جایی به بعد در چشم دیگران بزرگ می شویم  و صفات عاقل و بالغ را یدک می کشیم و به غلط انتظار دارند تا هرگز مرتکب اشتباه نشویم. دائم توصیه می شویم که تجربیات گذشتگان و انسانهای موفق را سر مشق قرار دهیم، گویی که دیگر در این دنیا چیزی برای کشف کردن و تجربه کردن نمانده و تمام تپه ها را گذشتگان در نوردیده اند. الگو برداری از سیره و سنت، منش و رفتار و علم و تجربه گذشتگان و بزرگان کار خوبیست و راهگشاست، اما پایان راه این موجود هوشمند در حال آپدیت نیست.
همانطور که یک کودک برای طی مراحل تکامل عقل نیاز به لمس کردن و فرو کردن هر چیزی در دهانش دارد یک انسان عاقل نیز برای زندگی کردن و لذت بردن از جهان پیرامون نیاز به کسب تجربیات جدید و لمس واقعیتهای کشف نشده و دست دراز کردن برای آرزوهای بلند دارد، حتی به قیمت ساییده شدن دهانش.

20 آذر 1392